در سال ۱۹۶۹، نوجوان چهارده ساله‌ای با ضبط صوت قدیمی خودش وارد اتاق هتل جان لنن میشه و گفتگوی کوتاهی رو باهاش ضبط میکنه. ۳۸ سال بعد چند هنرمند کانادایی انیمیشن کوتاه پنج دقیقه‌ایی رو بر اساس این مصاحبه میسازن که از قضا کاندیدای اسکار بهترین انیمیشن کوتاه ۲۰۰۸ هم میشه.
لنن در قسمتی از گفتگو درباره‌ی ضرورت پیگیری مظالبات به صورت غیرخشونت‌آمیز حرفهایی میزنه که با توجه با شرایط فعلی ایران پس از نزدیک به چهل سال هنوز شنیدن‌شون لازمه:
«…و اما انقلابیون مسلح. از اونها بخواهید انقلابی رو به شما نشون بدن که با اسلحه به چیزی رسیده باشه که وعده‌اش رو داده بوده. انقلاب فرانسه، روسیه، هرجا… چیزی که هست اینه که اونها همه چیز رو میگیرن و خراب میکنن تا از نو بسازن و مردمی که اون رو میسازن مشغول ساختن میشن تا [انقلابیون] به استقرار برسن در حالی که شماها قراره ظرف چند سال به استقرار برسید پس ارزش رو نداره که همه چیز رو فرو ریخت چون وجود زیرساخت‌ها که ضرری نداره. هدف باید اعتراض باشه. اعتراض کردنِ غیرخشونت‌آمیز. چون خشونت، خشونت میاره و اگه دست به خشونت بزنید ضربه میخورید [رودست می‌خورید]. این یکی از قانون‌های دنیاست. پول و اسلحه دست اونهاست (سرکوب‌گرها) و اونها خوب میدونند چطور با خشونت مقابله کنند چون هزاران ساله که ما رو سرکوب میکنند ولی چیزی که نمیدونن اینه که با جنبش‌های غیرخشونت‌آمیز و طنز چیکار کنن…»
در جای دیگه میگه:
«فایده‌ای نداره گوشه‌ی خیابون بایستید و فریاد بزنید «من صلح می‌خوام» ولی دوستتون رو کتک بزنید. بهتره قبل از هر چیزی روی فکر خودتون کار کنید و خشونت رو کنار بگذارید. ممکنه سخت باشه چون خشونت درون همه‌ی ما جا پیدا کرده. همه‌ی ما در درون هیلتر هستیم و در عین حال مسیح. و تنها کاری که باید بکنیم اینه که روی قسمت خوب‌مون کار کنیم…»
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.